110

1Αλληλουια.

᾿Εξομολογήσομαί σοι, κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου

ἐν βουλῇ εὐθείων καὶ συναγωγῇ.

2μεγάλα τὰ ἔργα κυρίου,

ἐξεζητημένα εἰς πάντα τὰ θελήματα αὐτοῦ·

3ἐξομολόγησις καὶ μεγαλοπρέπεια τὸ ἔργον αὐτοῦ,

καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.

4μνείαν ἐποιήσατο τῶν θαυμασίων αὐτοῦ,

ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων ὁ κύριος·

5τροφὴν ἔδωκεν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν,

μνησθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα διαθήκης αὐτοῦ.

6ἰσχὺν ἔργων αὐτοῦ ἀνήγγειλεν τῷ λαῷ αὐτοῦ

τοῦ δοῦναι αὐτοῖς κληρονομίαν ἐθνῶν.

7ἔργα χειρῶν αὐτοῦ ἀλήθεια καὶ κρίσις·

πισταὶ πᾶσαι αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ,

8ἐστηριγμέναι εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος,

πεποιημέναι ἐν ἀληθείᾳ καὶ εὐθύτητι.

9λύτρωσιν ἀπέστειλεν τῷ λαῷ αὐτοῦ,

ἐνετείλατο εἰς τὸν αἰῶνα διαθήκην αὐτοῦ·

ἅγιον καὶ φοβερὸν τὸ ὄνομα αὐτοῦ.

10ἀρχὴ σοφίας φόβος κυρίου,

σύνεσις ἀγαθὴ πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτήν.

ἡ αἴνεσις αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.