academic-bible.com - The Scholarly Bible Portal of the German Bible Society.
Buy an edition of the Septuagint
  • Share on Facebook
  • Twitter verse
  • ΙΩΒ
  • Hiob 38

38

1Μετὰ δὲ τὸ παύσασθαι Ελιουν τῆς λέξεως εἶπεν ὁ κύριος τῷ Ιωβ διὰ λαίλαπος καὶ νεφῶν

2Τίς οὗτος ὁ κρύπτων με βουλήν,

συνέχων δὲ ῥήματα ἐν καρδίᾳ, ἐμὲ δὲ οἴεται κρύπτειν;

3ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου,

ἐρωτήσω δέ σε, σὺ δέ μοι ἀποκρίθητι.

4ποῦ ἦς ἐν τῷ θεμελιοῦν με τὴν γῆν;

ἀπάγγειλον δέ μοι, εἰ ἐπίστῃ σύνεσιν.

5τίς ἔθετο τὰ μέτρα αὐτῆς, εἰ οἶδας;

ἢ τίς ὁ ἐπαγαγὼν σπαρτίον ἐπ᾽ αὐτῆς;

6ἐπὶ τίνος οἱ κρίκοι αὐτῆς πεπήγασιν;

τίς δέ ἐστιν ὁ βαλὼν λίθον γωνιαῖον ἐπ᾽ αὐτῆς;

7ὅτε ἐγενήθησαν ἄστρα,

ᾔνεσάν με φωνῇ μεγάλῃ πάντες ἄγγελοί μου.

8ἔφραξα δὲ θάλασσαν πύλαις,

ὅτε ἐμαίμασσεν ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτῆς ἐκπορευομένη·

9ἐθέμην δὲ αὐτῇ νέφος ἀμφίασιν,

ὁμίχλῃ δὲ αὐτὴν ἐσπαργάνωσα·

10ἐθέμην δὲ αὐτῇ ὅρια

περιθεὶς κλεῖθρα καὶ πύλας·

11εἶπα δὲ αὐτῇ Μέχρι τούτου ἐλεύσῃ καὶ οὐχ ὑπερβήσῃ,

ἀλλ᾽ ἐν σεαυτῇ συντριβήσεταί σου τὰ κύματα.

12ἦ ἐπὶ σοῦ συντέταχα φέγγος πρωινόν,

ἑωσφόρος δὲ εἶδεν τὴν ἑαυτοῦ τάξιν

13ἐπιλαβέσθαι πτερύγων γῆς,

ἐκτινάξαι ἀσεβεῖς ἐξ αὐτῆς;

14ἦ σὺ λαβὼν γῆν πηλὸν ἔπλασας ζῷον

καὶ λαλητὸν αὐτὸν ἔθου ἐπὶ γῆς;

15ἀφεῖλας δὲ ἀπὸ ἀσεβῶν τὸ φῶς,

βραχίονα δὲ ὑπερηφάνων συνέτριψας;

16ἦλθες δὲ ἐπὶ πηγὴν θαλάσσης,

ἐν δὲ ἴχνεσιν ἀβύσσου περιεπάτησας;

17ἀνοίγονται δέ σοι φόβῳ πύλαι θανάτου,

πυλωροὶ δὲ ᾅδου ἰδόντες σε ἔπτηξαν;

18νενουθέτησαι δὲ τὸ εὖρος τῆς ὑπ᾽ οὐρανόν;

ἀνάγγειλον δή μοι πόση τίς ἐστιν.

19ποίᾳ δὲ γῇ αὐλίζεται τὸ φῶς,

σκότους δὲ ποῖος ὁ τόπος;

20εἰ ἀγάγοις με εἰς ὅρια αὐτῶν;

εἰ δὲ καὶ ἐπίστασαι τρίβους αὐτῶν;

21οἶδα ἄρα ὅτι τότε γεγέννησαι,

ἀριθμὸς δὲ ἐτῶν σου πολύς.

22ἦλθες δὲ ἐπὶ θησαυροὺς χιόνος,

θησαυροὺς δὲ χαλάζης ἑόρακας.

23ἀπόκειται δέ σοι εἰς ὥραν ἐχθρῶν,

εἰς ἡμέραν πολέμου καὶ μάχης.

24πόθεν δὲ ἐκπορεύεται πάχνη

ἢ διασκεδάννυται νότος εἰς τὴν ὑπ᾽ οὐρανόν;

25τίς δὲ ἡτοίμασεν ὑετῷ λάβρῳ ῥύσιν,

ὁδὸν δὲ κυδοιμῶν

26*τοῦ ὑετίσαι ἐπὶ γῆν, οὗ οὐκ ἀνήρ,

*ἔρημον, οὗ οὐχ ὑπάρχει ἄνθρωπος ἐν αὐτῇ,

27*τοῦ χορτάσαι ἄβατον καὶ ἀοίκητον

*καὶ τοῦ ἐκβλαστῆσαι ἔξοδον χλόης;‡

28τίς ἐστιν ὑετοῦ πατήρ;

τίς δέ ἐστιν ὁ τετοκὼς βώλους δρόσου;

29ἐκ γαστρὸς δὲ τίνος ἐκπορεύεται ὁ κρύσταλλος;

πάχνην δὲ ἐν οὐρανῷ τίς τέτοκεν,

30ἣ καταβαίνει ὥσπερ ὕδωρ ῥέον;

πρόσωπον δὲ ἀβύσσου τίς ἔπηξεν;

31συνῆκας δὲ δεσμὸν Πλειάδος

καὶ φραγμὸν ᾿Ωρίωνος ἤνοιξας;

32*ἦ διανοίξεις μαζουρωθ ἐν καιρῷ αὐτοῦ

*καὶ ῞Εσπερον ἐπὶ κόμης αὐτοῦ ἄξεις αὐτά;‡

33ἐπίστασαι δὲ τροπὰς οὐρανοῦ

ἢ τὰ ὑπ᾽ οὐρανὸν ὁμοθυμαδὸν γινόμενα;

34καλέσεις δὲ νέφος φωνῇ,

καὶ τρόμῳ ὕδατος λάβρῳ ὑπακούσεταί σου;

35ἀποστελεῖς δὲ κεραυνοὺς καὶ πορεύσονται;

ἐροῦσιν δέ σοι Τί ἐστιν;

36τίς δὲ ἔδωκεν γυναιξὶν ὑφάσματος σοφίαν

ἢ ποικιλτικὴν ἐπιστήμην;

37τίς δὲ ὁ ἀριθμῶν νέφη σοφίᾳ,

οὐρανὸν δὲ εἰς γῆν ἔκλινεν;

38κέχυται δὲ ὥσπερ γῆ κονία,

κεκόλληκα δὲ αὐτὸν ὥσπερ λίθῳ κύβον.

39θηρεύσεις δὲ λέουσιν βοράν,

ψυχὰς δὲ δρακόντων ἐμπλήσεις;

40δεδοίκασιν γὰρ ἐν κοίταις αὐτῶν,

κάθηνται δὲ ἐν ὕλαις ἐνεδρεύοντες.

41τίς δὲ ἡτοίμασεν κόρακι βοράν;

νεοσσοὶ γὰρ αὐτοῦ πρὸς κύριον κεκράγασιν

πλανώμενοι τὰ σῖτα ζητοῦντες.