• Share on Facebook
  • Twitter verse
  • ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
  • Spr 21

21

1ὥσπερ ὁρμὴ ὕδατος, οὕτως καρδία βασιλέως ἐν χειρὶ θεοῦ·

οὗ ἐὰν θέλων νεύσῃ, ἐκεῖ ἔκλινεν αὐτήν.

2πᾶς ἀνὴρ φαίνεται ἑαυτῷ δίκαιος,

κατευθύνει δὲ καρδίας κύριος.

3ποιεῖν δίκαια καὶ ἀληθεύειν

ἀρεστὰ παρὰ θεῷ μᾶλλον ἢ θυσιῶν αἷμα.

4μεγαλόφρων ἐφ᾽ ὕβρει θρασυκάρδιος,

λαμπτὴρ δὲ ἀσεβῶν ἁμαρτία.

5A

Dieser Vers existiert in dieser Textausgabe nicht.

6ὁ ἐνεργῶν θησαυρίσματα γλώσσῃ ψευδεῖ

μάταια διώκει ἐπὶ παγίδας θανάτου.

7ὄλεθρος ἀσεβέσιν ἐπιξενωθήσεται·

οὐ γὰρ βούλονται πράσσειν τὰ δίκαια.

8πρὸς τοὺς σκολιοὺς σκολιὰς ὁδοὺς ἀποστέλλει ὁ θεός·

ἁγνὰ γὰρ καὶ ὀρθὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ.

9κρεῖσσον οἰκεῖν ἐπὶ γωνίας ὑπαίθρου

ἢ ἐν κεκονιαμένοις μετὰ ἀδικίας καὶ ἐν οἴκῳ κοινῷ.

10ψυχὴ ἀσεβοῦς οὐκ ἐλεηθήσεται ὑπ᾽ οὐδενὸς τῶν ἀνθρώπων.

11ζημιουμένου ἀκολάστου πανουργότερος γίνεται ὁ ἄκακος,

συνίων δὲ σοφὸς δέξεται γνῶσιν.

12συνίει δίκαιος καρδίας ἀσεβῶν

καὶ φαυλίζει ἀσεβεῖς ἐν κακοῖς.

13ὃς φράσσει τὰ ὦτα τοῦ μὴ ἐπακοῦσαι ἀσθενοῦς,

καὶ αὐτὸς ἐπικαλέσεται, καὶ οὐκ ἔσται ὁ εἰσακούων.

14δόσις λάθριος ἀνατρέπει ὀργάς,

δώρων δὲ ὁ φειδόμενος θυμὸν ἐγείρει ἰσχυρόν.

15εὐφροσύνη δικαίων ποιεῖν κρίμα,

ὅσιος δὲ ἀκάθαρτος παρὰ κακούργοις.

16ἀνὴρ πλανώμενος ἐξ ὁδοῦ δικαιοσύνης

ἐν συναγωγῇ γιγάντων ἀναπαύσεται.

17ἀνὴρ ἐνδεὴς ἀγαπᾷ εὐφροσύνην

φιλῶν οἶνον καὶ ἔλαιον εἰς πλοῦτον·

18περικάθαρμα δὲ δικαίου ἄνομος.

19κρεῖσσον οἰκεῖν ἐν γῇ ἐρήμῳ

ἢ μετὰ γυναικὸς μαχίμου καὶ γλωσσώδους καὶ ὀργίλου.

20θησαυρὸς ἐπιθυμητὸς ἀναπαύσεται ἐπὶ στόματος σοφοῦ,

ἄφρονες δὲ ἄνδρες καταπίονται αὐτόν.

21ὁδὸς δικαιοσύνης καὶ ἐλεημοσύνης εὑρήσει ζωὴν καὶ δόξαν.

22πόλεις ὀχυρὰς ἐπέβη σοφὸς

καὶ καθεῖλεν τὸ ὀχύρωμα, ἐφ᾽ ᾧ ἐπεποίθεισαν οἱ ἀσεβεῖς.

23ὃς φυλάσσει τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ τὴν γλῶσσαν,

διατηρεῖ ἐκ θλίψεως τὴν ψυχὴν αὐτοῦ.

24θρασὺς καὶ αὐθάδης καὶ ἀλαζὼν λοιμὸς καλεῖται·

ὃς δὲ μνησικακεῖ, παράνομος.

25ἐπιθυμίαι ὀκνηρὸν ἀποκτείνουσιν·

οὐ γὰρ προαιροῦνται αἱ χεῖρες αὐτοῦ ποιεῖν τι.

26ἀσεβὴς ἐπιθυμεῖ ὅλην τὴν ἡμέραν ἐπιθυμίας κακάς,

ὁ δὲ δίκαιος ἐλεᾷ καὶ οἰκτίρει ἀφειδῶς.

27θυσίαι ἀσεβῶν βδέλυγμα κυρίῳ·

καὶ γὰρ παρανόμως προσφέρουσιν αὐτάς.

28μάρτυς ψευδὴς ἀπολεῖται,

ἀνὴρ δὲ ὑπήκοος φυλασσόμενος λαλήσει.

29ἀσεβὴς ἀνὴρ ἀναιδῶς ὑφίσταται προσώπῳ,

ὁ δὲ εὐθὴς αὐτὸς συνίει τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ.

30οὐκ ἔστιν σοφία, οὐκ ἔστιν ἀνδρεία,

οὐκ ἔστιν βουλὴ πρὸς τὸν ἀσεβῆ.

31ἵππος ἑτοιμάζεται εἰς ἡμέραν πολέμου,

παρὰ δὲ κυρίου ἡ βοήθεια.